środa, 25 stycznia 2017

Dziadek i Babcia, pomocnicze dusze.


Od dziecka rodzice wpajali mi, że nie ma nic ważniejszego od rodziny. Jako mały szkrab zawsze co tydzień chodziłam do dziadków. W sobotę odwiedzałam babcię ze strony taty Krystynę, dziadka niestety nie poznałam zmarł przed moimi narodzinami. W niedzielę za to odwiedzałam babcię Pelagię i dziadka Janka ze strony mamy. Przyznam się szczerze i tak zostało mi do tej pory. Szczególnie teraz kiedy doskonale rozumiem, że w każdej chwili może ich najzwyczajniej na świecie zabraknąć. 
Ktoś może pomyśleć, że jestem zdziwaczała. Gdy jest dzień dziadka idąc na cmentarz stawiam pod krzyżem znicz za dziadka którego nie znam. Od zawsze ubolewam nad tym, że niestety nie było dane mi go poznać. Dwa lata temu odeszła ode mnie babcia Pela. Mimo, że babcia chorowała śmierć była niespodziewana ponieważ nastąpił wylew. Nigdy nie zapomnę dnia kiedy wróciłam do domu w piątek. Zmęczona drugą klasą liceum, na pytanie gdzie jest mama usłyszałam poszła szukać babci. Od tamtej pory część mojego serca rozpadła się na kawałeczki.  Żyją we mnie wspomnienia, które na całe szczęście nikt nie może mi odebrać. Jestem podobna do babci. Obie energiczne i impulsywne. Nigdy nie zapomnę jak pojechaliśmy do mojego brata na przysięgę do Warszawy. Babcia ( łakoma kobieta ) chciała iść do sklepu lecz za wiele czasu nie mieliśmy więc poszliśmy coś zjeść. Babcia jedząc powiedziała ' wiecie co ja skoczę do toalety '  minęło 15 minut. Nagle patrzymy babcia wraca z całą reklamówką wędlin.
Czysta ona. Na same wspomnienia aż mi się łezka w oku kręci. Zawsze gdy chorowałam babcia Pela od razu dzwoniła pytając jak się mam. Nawet pamiętam jak powiedziała mojej mamie by mnie zwolniła na jakiś czas ze szkoły po wycinanym pieprzyku, gdzie rana była dość duża i bolesna. Z tą babcią mam zdecydowanie najwięcej śmiesznych wspomnień ponieważ była najbardziej rozrywkowa. Mój dziadek uczył mnie rysować był w tym świetny, do tej pory jak o tym myślę to go podziwiam. Druga babcia często pilnowała mnie jak byłam mała. Pamiętam jak zawsze jej śpiewałam. Uwaga, uwaga Edytę Górniak to nie ja byłam Ewą. Za to moja siostra śpiewała Ich Troje, była ich wielką fanką. Babcia Krysia zawsze popychała mnie w stronę śpiewu.
Dziadek i babcia? osoby, które zawsze znajdą czas dla wnuka. Kochają rozpieszczać, częstować dobrociami. Które często ze wzruszeniem patrzą na nasze sukcesu a gdy upadamy wspierają jak rodzice. Oni po prostu są ' drugimi rodzicami '. 

Gdy się jest dzieckiem nie docenia się aniołów, których mamy przy sobie. Kiedy przychodzi czas dorastania wszystko w głowie układa nam się w całość. Jestem na takim etapie gdzie muszę pomagać babci ponieważ już ledwo chodzi. Wiecie co na nic się nie skarżę bo wiem, że w każdej sekundzie może po prostu zniknąć i pozostaną tylko kolejne wspomnienia.


" Miej serce i patrzaj w serce " - Adam Mickiewicz.
Adam Mickiewicz w jednym zdaniu zawarł sentencję, którą dziadkowie przykazywali mi od małego. Jeśli Ty nie masz serca dla innych to tym bardziej inni nie będą mieli go dla Ciebie. 
Nieś pomoc bo na świecie jest setki ludzi, którzy na tą pomoc czekają. Miej serce gdy Twoi bliscy cierpią, pomóż im nie unosząc się dumą. Jeśli możesz pomóc to pomagaj. 
" Rodzina tu zaczyna się życie a miłość nigdy nie kończy..." 

Zachęcam Was do skorzystania z Kodów Rabatowych - Wyjątkowy Prezent.
Od serwisu rabble, więcej o stronie KLIK 


56 komentarzy:

  1. Ja nie miałam okazji poznać żadnego z moich dziadków, a także jednej babci. Również bardzo tego żałuję. Dziadkowie to najlepsze co może być, zawsze dbają i rozmieszczają swoje wnuki! :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Często zapominamy jak kruche jest nasze życie i poświęcamy zbyt mało czasu naszym dziadkom. Masz piękne wspomnienia z dziadkami !

    ns-w-zwierciadle.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  3. To piękne, gdy wnuki doceniają dziadków!

    OdpowiedzUsuń
  4. Pamiątki to super sprawa. Ja nigdy nie poznałam mojej jednej babci. :\
    MÓJ BLOG

    OdpowiedzUsuń
  5. Ja już niestety nie mam ani Dziadka ani Babci:/

    OdpowiedzUsuń
  6. Uwielbiam Twojego bloga!
    Obserwuję i liczę na rewanż :)

    Za komentarz do posta odwdzięczam się trzema komentarzami :)

    http://www.sandrakopko.com/2016/10/khaki-shorts.html

    OdpowiedzUsuń
  7. PIĘKNY POST! Bardzo ważne są relacje z dziadkami! <3

    Pozdrawiam i zapraszam do mnie: http://roxyolsen.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  8. Kocham moich dziadków, ale od strony taty.Zawsze mnie wspierali. Dziadka od strony mamy nigdy nie poznałam, ale z tego co wiem, gdy się urodziłam bardzo się cieszył, ale nie zdąrzył mnie poznać. A babci od strony mamy nie kocham, bo ona nie kocha mnie. Widziałam ją dwa razy i nawet z nią nie rozmawiałam. Traktuję ją jak obcą osobę.
    Mój blog♡

    OdpowiedzUsuń
  9. Też mam sentyment do pamiątek, warto zachowywać je :)
    Mój Blog

    OdpowiedzUsuń
  10. A ja, pomimo faktu że jestem młoda to doceniam obecność moich dziadków :)

    Zapraszam na swojego Bloga Sakurakotoo

    OdpowiedzUsuń
  11. Dziadkowie zawsze chcą dla nas jak najwięcej, zawdzięczam im moje dzieciństwo bo mam mnóstwo wspomnień związanych z nimi. Na chwilę obecną niestety zaszło wiele zmian, w zeszłym roku zmarł mój dziadek i z babcią widuję się bardzo rzadko... Natomiast druga babcia zmarł 11 lat temu i dziadek znalazł sobie nową rodzinę, to przykre ale doceniam chwilę kiedy ich miałam przy sobie. Wspomnienia są najważniejsze.
    http://ingenuity-charm.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  12. Fajnie, że masz tyle wspomnień związanymi ze swoimidziadkami, niestety z wiekiem trzeba się przyzwyczajać, że ludzie po prostu odchodzą, ale my możemy mieć ich zawsze w swoich sercach
    photos-by-mef.blogspot.com obserwuję i zapraszam

    OdpowiedzUsuń
  13. Aż boję się pomyśleć jak to będzie bez ukochanej babci ...
    OBSERWUJE! www.fancycares.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  14. Pięknie piszesz o swoich dziadkach...
    Warto doceniać tych, którzy są blisko nas. Kiedyś ich z nami nie będzie.
    przewrotowiec.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  15. Mi została tylko jedna babcia i dziadek, więc chętnie spędziłam z nimi to święto :)

    Kisses, Patt
    http://dressupwithpatt.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  16. Też spędzam weekendy u dziadków na kawie :) to bardzo ważne, żeby dbać o rodzinę, w końcu oni tak wiele nam ofiarowali :)

    OdpowiedzUsuń
  17. naprawdę bardzo fajny i wartościowy post :)
    http://princessgaba.blogspot.com/ zapraszam do mnie

    OdpowiedzUsuń
  18. Ja chętnie spędzam z moimi dziadkami to święto. A mieszkamy dosyć blisko siebie, więc widzimy się dosyć często. :)
    ZAPRASZAM DO MNIE:

    BLOG
    INSTAGRAM

    OdpowiedzUsuń
  19. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  20. Mi została już tylko jedna babcia. :)
    Dobrze dogadujemy się ze sobą :)

    OdpowiedzUsuń
  21. Ja uwielbiam spędzać czas z moimi dziadkami, oczywiście wymaga do trochę cierpliwości, ale warto być spokojnym i cierpliwym, bo nigdy nie wiadomo czy to nie nasze ostatnie spotkanie. Przykro mi z powodu Twojej babci, ale ważne jest to,że ją tak dobrze zapamiętałaś!

    OdpowiedzUsuń
  22. hm, ja sama nie mam żadnych pamiątek po dziadkach, moje obie babcie jeszcze żyją i są super, staram się jak najwięcej spędzać z nimi czasu :)

    OdpowiedzUsuń
  23. Dziadki to prawdziwe skarby, a mama wpajała Ci bardzo ważną i cenną naukę, ze rodzina jest najważniejsza. Również jestem tego samego zdania :)
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  24. Też nie poznałem nigdy jednego ze swoich dziadków. A ponoć był taki 'super chłop' i moglibyśmy godzinami rozmawiać o piłce... :C

    Bądź dzielna, bądź aniołem dla babki, kolekcjonuj dobre wspomnienia! ;)

    OdpowiedzUsuń
  25. Bardzo uroczy i uczuciowy post! Ja kocham swoją babcię nad życie, nie umiem sobie bez niej go wyobrazić ...

    OdpowiedzUsuń
  26. Również niestety nie było mi dane poznać jednego dziadka.

    OdpowiedzUsuń
  27. Aż mi się łezka w oku zakręciła na wspomnienie moich dziadków ♥
    Pozdrawiam,
    Urban Vagabond

    OdpowiedzUsuń
  28. Dziadków trzeba szanować i doceniać póki nadal ma się na to szansę. Mnie pozostała tylko jedna babcia od strony taty i zawsze staram się jej pokazać jak bardzo ją kocham. Rodzice mamy odeszli, niestety, jak byłam jeszcze mała. Tak naprawdę niewiele rozumiałam, ale mam nadzieję, że wiedzieli jak ogromnym uczuciem ich darzyłam.

    OdpowiedzUsuń
  29. Pięknie napisane. Ja nie uważam, że jesteś dziwna - uważam, że masz dobre serce, a ten gest ze zniczem to tylko potwierdza

    OdpowiedzUsuń
  30. Pięknie napisane. Ja nie uważam, że jesteś dziwna - uważam, że masz dobre serce, a ten gest ze zniczem to tylko potwierdza

    OdpowiedzUsuń
  31. cudownie ujęte! :) http://czynnikipierwsze.com/

    OdpowiedzUsuń
  32. piękny post. Kochana, masz rację, musimy doceniać naszych bliskich póki ich mamy. Tak naprawdę nie ma nic cenniejszego niż te wspomnienia- zostaną z nami na zawsze i nikt nam ich nie odbierze. Ja również zanoszę zniczyk na grób dziadków, mimo, że jednego z nich prawie w ogóle nie znałam...

    OdpowiedzUsuń
  33. Ja kiedyś byłam u dziadków praktycznie codziennie (nie chodziłam do przedszkola), ale teraz te wizyty są niestety coraz rzadsze. Dzisiaj zaczęłam ferie i mam nadzieję, że chociaż w małym stopniu to nadrobię.
    paulan-official-blog.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  34. Niestety czasem po najbliższych zostaja tylko zdjęcia i wspomnienia.
    Dziadków trzeba szanować, bo włąśnie nikt nigdy nie zna dnia ani godziny. Miło, że masz tyle wspomnień z dziadkami.
    Ja tez nie poznałam swojego dziadka - ojca mojego taty, bo zmarł bardzo młodo. Babci też nie znam, bo widziałam ją może z dwa razy w życiu. Z drugimi dziadkami się wychowywałam i tez ich często wspominam.

    Dobrze, że pielęgnujesz kontakt ze swoja babcią. Na pewno sprawisz jej radość :)

    OdpowiedzUsuń
  35. Moi dziadkowie od strony mamy nie żyją już od bardzo dawna, a babcia od strony taty tylko psuję nerwy mojej mamie, więc mamy ograniczone kontakty. Twoje pamiątki są super! :)

    OdpowiedzUsuń
  36. Uwielbiam oglądać pamiątki, zdjęcia rodzinne. Tyle ciekawych rzeczy można się dowiedzieć :)

    kmmbffl.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  37. Ujął mnie Twój post. Widzę, że też masz wiele wspomnień związanych z dziadkami i także dużo przeszli jak moja babcia i dziadek. Ta historia z Żydami, która mi napisałaś w komentarzu po prostu straszna... Podziwiam Twoją prababcię, to musiało być strasznie niebezpieczne. Najgorsze jest to że większość naszych babci i dziadków to już starsze osoby, ból w sercu który będziemy mieć jeśli odejdą będzie jednym z tych najgorszych...

    Mój dziadek od strony taty zasłabł w samolocie lecąc ze Stanów do Polski, samolot musiał lądować awaryjnie w Kanadzie na jakiejś wysepce i zabrali go do szpitala. Tam zmarł... To było straszne. Mój tato przez pół roku sądził się z firmą od ubezpieczeni bo chcieli żebyśmy płacili całą kwotę za lądowanie samolotu itp te wszystkie koszta, jak dziadek był ubezpieczony. Finalnie i tak musieliśmy płacić 15000 zł, na szczęśćie w miarę szybko udało się sprowadzić prochy i zrobić pogrzeb. To taki smutne :(

    "Miej serce i patrzaj w serce" - wspaniały cytat. Każdy z nas powinien się nim kierować w życiu :) Pozdrawiam :>

    OdpowiedzUsuń
  38. Zasługujesz na sukces! :)
    rewelacyjny blog!

    http://kaarollkaa.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  39. Mam tak samo jak ty, ja nie poznałam rodziców mojej mamy, bo odeszli bardzo szybko, jednak staram odwiedzać się ich groby jak najczęściej. Do babci i dziadka od strony taty staram się chodzić jak najczęściej, bo zdaję sobie sprawę tak jak Ty, że w pewnym momencie może ich nagle zabraknąć :( Nie mogę sobie nawet wyobrazić jak wtedy będzie to wszystko wyglądało. Mnie dziadek jak byłam mała również uczył rysować, układałam z nim piramidę z guzików, a z babcią piekłam faworki. Niesamowite wspomnienia. :)
    Natomiast moja prababcia też nie może chodzić, z nią mam wspaniałe wspomnienia, ponieważ pilnowała mnie bardzo dużo i była energiczna, wszędzie było jej pełno, a teraz nie poznaje nawet bliskich osób...

    OdpowiedzUsuń
  40. Świetny post, mega mi się podoba twój styl pisania przeczytałam też kilka poprzednich wpisów :D
    A twój blog jest bardzo inspirujący <3
    Śliczny design i nagłówek

    Zapraszam na konkurs do wygrania Kosmetyki od Kylie Jenner
    Mój blog - klik ♥

    OdpowiedzUsuń
  41. W moim życiu od zawsze istniała tylko jedna babcia i jeden dziadek. To z nimi spędziłam ponad połowę mojego życia, to właśnie z dziadkiem nauczyłam się jeździć na rowerze... Zdecydowanie zawdzięczam im wiele. Babica Pela bardzo przypomina mi moją babcie <3
    Pozdrawiam,
    Szwajka (kilk)

    OdpowiedzUsuń
  42. Great post dear.
    I'm first time on your blog and I like it so much.

    Gotičarka

    OdpowiedzUsuń
  43. Mamy okazję zobaczyć Pani bloga po raz pierwszy, będziemy zaglądać częściej! ❤️ Zapraszamy Panią i czytelników do wzięcia w udziału w konkursie walentynkowym, w którym można wygrać perfumy Carolina Herrera Good Girl, Armani Acqua Di Gio Profumo oraz voucher. Pozdrawiamy! http://wisebears.pl/konkurs-walentynkowy/

    OdpowiedzUsuń
  44. wonderful :)
    NEW BLOG ! please follow me : YOUNG BLOG

    OdpowiedzUsuń
  45. Ciesz się. To wielki skarb. Ja moich dziadków praktycznie w ogóle nie poznałam.. Mogę jedynie pozazdrościć :)

    OdpowiedzUsuń
  46. Zdecydowanie zazdroszczę dziadków :)

    nicoolsblog.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  47. super pamiątki :)

    http://wooho11.blogspot.com/ - Zapraszam <3 Jeśli Ci się spodoba - zaobserwuj :* Na pewno się odwdzięczę :)

    OdpowiedzUsuń
  48. Wspaniałe pamiątki :) ja niestety nie mam już ani dziadków ani babci :(

    OdpowiedzUsuń
  49. Dobrze to ujęłaś, nasi aniołowie. :)

    OdpowiedzUsuń
  50. Ślicznie napisane, wspaniałe pamiątki! :D

    Pozdrawiam i zapraszam do mnie! UNREALIZABLE

    OdpowiedzUsuń
  51. Ja również mam bardzo wiele cudownych wspomnień związanych z dziadkami :)

    OdpowiedzUsuń